Kurs wspinaczki
na własnej asekuracji PZA

Etap II – Kurs wspinaczki na własnej asekuracji PZA (5 dni)

• Informacje praktyczne
• Dla kogo jest kurs?
• Program szkolenia
• Zakwaterowanie i zniżki

Informacje praktyczne

Sprawdż terminy i cenę

Dla kogo jest kurs?

Kurs wspinaczki na własnej asekuracji PZA – doszkolenie (Etap II)

Jest to II etap szkolenia- niezbędny do osiągnięcia kompletu podstawowych umiejętności wspinacza skalnego, czyli zaliczenia pełnego kursu skałkowego PZA. Dlatego nie jest to kurs dla początkujących, a uczestnicy powinni mieć już doświadczenie wspinaczkowe, co najmniej w prowadzeniu dróg w skałach. Najlepiej jeśli odbyli wcześniej Etap I szkolenia w skałach- Kurs wspinaczki po drogach ubezpieczonych PZA. Przygotowuje uczestników do samodzielnego wspinania w rejonach skalnych (nie wysokogórskich), po drogach zarówno wyposażonych, jak i nie wyposażonych w stałe punkty asekuracyjne. Głównie po drogach jednowyciągowych oraz krótszych wielowyciągowych (do 80m). Podczas kursu wspinania na własnej asekuracji, wspinacze uzupełniają swoją wiedzę i umiejętności do poziomu, który stanowi bazę dla dalszych szkoleń wspinaczkowych – na kursach taternickich.

W trakcie kursu wspinaczki na własnej asekuracji ugruntujesz i usystematyzujesz wiedzę i umiejętności zdobyte na wcześniejszych kursach. Będziesz wspinać się wykorzystując samodzielnie osadzaną- „własną” protekcję. Nauczysz się jak bezpiecznie budować stanowiska wspinaczkowe wykorzystując własną asekurację, naturalne oraz stałe punkty asekuracyjne. Będziesz się wspinać „w zespole” po drogach wspinaczkowych jedno- i krótszych wielowyciągowych. Przy czym nie należy traktować tego kursu jako szkolenia stricte wielowyciągowego. Podczas kursu zapoznasz się z podstawowymi technikami z autoratownictwa – pozwalającymi opanować sytuacje kryzysowe, które mogą się wydarzyć w trakcie wspinaczki w skałach. Nauczysz się poruszać po linie zarówno w górę, jak i w dół 🙂

Zaliczenie doszkalającego kursu wspinania na własnej asekuracji następuje po opanowaniu przez kursanta wymienionych w poniższym programie zagadnień teoretycznych i praktycznych, technik asekuracyjnych i technik linowych. Poza tym absolwent aby zaliczyć uzupełniający kurs wspinaczki na własnej asekuracji, musi wykazać się swobodą w pokonywaniu dróg skalnych o trudnościach minimum IV+ w skali UIAA, z dolną asekuracją.

Po ukończeniu i zaliczeniu kursu otrzymasz zaświadczenie o ukończeniu kursu wspinaczki skalnej PZA, które jest podstawą do dalszego szkolenia taternickiego.

Program szkolenia

Kurs wspinaczki na własnej asekuracji PZA – doszkolenie (Etap II)

Wykłady teoretyczne:

• Sprzęt wspinaczkowy wykorzystywany do wspinania na „własnej asekuracji”
• Teoria asekuracji (bouldering- spotowanie, wspinaczka: z górną asekuracją- wędkowanie; z dolną asekuracją; na własnej asekuracji)
• Budowa stanowisk (dolne, górne, pośrednie, zjazdowe)
• Zjazdy po linie
• Wychodzenie po linie
• Bezpieczeństwo we wspinaczce skałkowej (środowisko działania i zasady bezpieczeństwa)
• Styl i skale trudności we wspinaczce; rejony wspinaczkowe oraz przewodniki papierowe oraz online
• Wspinaczka: formy i zasady uprawiania, formy organizacyjne, system szkolenia w Polsce
• Etyka wspinaczki oraz ochrona środowiska;

Zagadnienia praktyczne do wyuczenia na kursie:

• komunikacja w zespole wspinaczkowym (komendy, nomenklatura, „partner check”)
• przygotowanie liny i szpeju do wspinania po drodze nieubezpieczonej, poprawne noszenie sprzętu podczas wspinaczki
• obsługa (asekuracja, hamowanie liny, blokowanie liny, odblokowywanie pod obciążeniem, zjazd po linie) dowolnego rodzaju przyrządu wielofunkcyjnego (ATC Guide, Reverso, Pivot itp.) oraz półwyblinki + HMS
• dodatkowe węzły i ich zastosowanie: półwyblinka, wyblinka, flagowy, prusik, bloker, stoper taśmowy- francuski; opcjonalnie: skrajny tatrzański
• samodzielne zakładanie punktów asekuracyjnych (kostki, kostki mechaniczne itp.) oraz optymalne ich rozmieszczanie na drodze; wykorzystanie punktów naturalnych oraz łączenie punktów asekuracyjnych
• wspinaczka na własnej asekuracji: prowadzenie liny jednotorowo (pojedynczej) opcjonalnie: dwutorowo (połówkowej), wykorzystanie różnego rodzaju ekspresów (górskie; improwizowane)
• budowanie stanowisk asekuracyjnych: dolnych, pośrednich i górnych oraz stanowisk zjazdowych
• wspinaczka w zespole/wielowyciągowa: wspinanie/asekuracja „drugiego”; czyszczenie wyciągu; zmiana na prowadzeniu (punkt wysyłowy/ochronny); opcjonalnie: zespół trójkowy
• zjazdy po linie: przygotowanie liny i sprzętu do zjazdu, zjazd w wysokim przyrządzie; stanowiska zjazdowe; zjazd ze stanowiskiem pośrednim;
• rozwiązywanie sytuacji awaryjnych (podstawy autoratownictwa): zablokowanie liny w przyrządzie węzłem flagowym; podchodzenie po linie (prusikowanie); odblokowywanie przyrządu na górnym stanowisku pod obciążeniem, opuszczanie partnera na linie z górnego stanowiska; podciąganie partnera metodą „U”
• wspinaczka różnymi technikami (frontalną i skrętną) z wykorzystaniem różnych rodzajów stopni i chwytów oraz optymalne pokonywanie poszczególnych formacji skalnych odpowiednimi technikami wspinaczkowymi; wspinanie dynamiczne i statyczne
• asekuracja (spotting) boulderującego/wspinacza przed pierwszą wpinką